ตัวอักษร - นี่คืออะไร? ตัวอักษรภาษาจีนและภาษาญี่ปุ่นและความหมายของพวกเขา

บางระบบการเขียนมีเครื่องหมายพิเศษที่พวกเขาจะตามตัวอักษร ในบางภาษาก็สามารถอ้างถึงพยางค์หรือเสียงอื่น ๆ - คำแนวคิดและหน่วย เรียกว่า "สัญลักษณ์แทน" เป็นเรื่องธรรมดามากขึ้นในกรณีหลัง

ในภาพด้านล่างแสดงอักษรโบราณ

ประวัติความเป็นมาของตัวละคร

แปลจากภาษากรีกชื่อของ "ตัวอักษร" หมายถึง "คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์." ตัวเลขเป็นครั้งแรกแผนดังกล่าวปรากฏอยู่ในอียิปต์ก่อนยุคของเรา ครั้งแรกที่ตัวละครจะถูกกำหนดโดยตัวอักษรที่เป็นอยู่ ideograms และต่อมามีสัญญาณที่ระบุโดยคำและพยางค์ ในกรณีที่น่าสนใจนี้คือความจริงที่ว่ามีเพียงพยัญชนะถูกตัวอักษรภาพ ชื่อมาจากภาษากรีกตั้งแต่พวกเขาเป็นคนแรกที่จะเห็นพวกเขาอยู่บนโขดหินปิดบังตัวอักษร ตัดสินโดยพงศาวดารอียิปต์และบางตำนานตัวละครที่ถูกคิดค้นขึ้นโดยพระเจ้า Thoth เขากลายเป็นพวกเขาเพื่อที่จะรักษาในการเขียนบางส่วนของความรู้ที่ได้แอตแลนตา

ข้อเท็จจริงที่น่าสนใจก็คือว่ามีแล้วก็เกิดขึ้นอย่างเต็มที่ในอียิปต์เขียนป้าย ทั้งหมดที่ทำนักวิทยาศาสตร์และรัฐบาล แต่ช่วยลดความยุ่งยากมัน เป็นเวลานานตัวละครและความหมายของพวกเขาไม่ชัดเจนของคนยุโรป เฉพาะใน 1,822 Shapolon สามารถในการรองรับการสำรวจสัญญาณอียิปต์ ศิลาโรเซตตา และหาถอดรหัสของพวกเขา

50 โอบอุ้มของศตวรรษที่ XIX, ศิลปินบางคนทำงานในรูปแบบของการแสดงออกและ tashizma เป็นอย่างยิ่งหลงใหลเกี่ยวกับตะวันออก นี้จะสร้างในปัจจุบันที่เกี่ยวข้องกับการประดิษฐ์ตัวอักษรเอเชียและระบบเข้าสู่ระบบ นอกเหนือไปจากอียิปต์โบราณเป็นตัวอักษรจีนที่พบบ่อยและญี่ปุ่น

ศิลปะอียิปต์

ขอขอบคุณที่แปรง (รายการที่ได้รับการยอมรับในการเขียนสัญญาณ) มันเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ในการตกแต่งตัวละครและให้พวกเขามีรูปแบบที่สง่างามมากขึ้นหรืออย่างเป็นทางการ ครอบครองของศิลปะการเขียนที่สวยงามที่เรียกว่าการประดิษฐ์ตัวอักษร มันเป็นเรื่องธรรมดาในประเทศญี่ปุ่น, มาเลเซีย, ภาคใต้และเกาหลีเหนือ, จีน, เวียดนาม ที่อาศัยอยู่ในประเทศเหล่านี้เป็นศิลปะเสน่หาเรียกว่า "เพลงสำหรับดวงตา." ในเวลาเดียวกันค่อนข้างบ่อยเป็นเจ้าภาพการจัดนิทรรศการและการแข่งขันที่ทุ่มเทให้กับการเขียนที่สวยงาม

ตัวอักษร - นี้ไม่ได้เป็นเพียงระบบการเขียนของบางประเทศ แต่ยังมีวิธีการแสดงออก

สคริปต์ ideographic

ระบบการเขียน ideographic ขณะนี้มีการกระจายในประเทศจีนเท่านั้น เริ่มแรกก็ปรากฏตัวขึ้นที่จะทำให้มันง่ายต่อการเขียนที่จะทำให้มันถูกต้องมากขึ้น แต่ในขั้นตอนที่ผมสังเกตเห็นหนึ่งอุปสรรค: เช่นระบบการเขียนไม่ได้เชื่อมต่อ ด้วยเหตุนี้ก็ค่อย ๆ เริ่มที่จะออกจากชีวิตประจำวันของผู้คน ตอนนี้สคริปต์ ideographic ลักษณะตัวอักษรจีน และความสำคัญของพวกเขาเป็นเหมือนเก่า ข้อแตกต่างอยู่ในโหมดการเขียน

การเขียนภาษาจีน

การเขียนภาษาจีนคือการเขียนตัวอักษรที่แสดงพยางค์แต่ละบุคคลและคำพูดดังกล่าวข้างต้น มันถูกสร้างขึ้นในศตวรรษที่สอง ปัจจุบันมีมากกว่า 50,000. ป้าย แต่ใช้เพียง 5,000. ในสมัยโบราณสคริปต์นี้ถูกนำมาใช้ไม่เพียง แต่ในประเทศจีน แต่ยังอยู่ในญี่ปุ่น, เกาหลี, เวียดนามพยายามมีอิทธิพลอย่างมากต่อการก่อตัวของวัฒนธรรมของพวกเขา ตัวอักษรจีนเป็นพื้นฐานของระบบแห่งชาติของสัญญาณ และจนถึงขณะนี้ก็มีการใช้กันอย่างแพร่หลาย

ต้นกำเนิดของตัวอักษรจีน

การพัฒนาของการเขียนภาษาจีนไม่ได้เป็นเพียงภาพสะท้อนในทั้งประเทศ แต่ยังมีผลกระทบอย่างมากต่อโลกศิลปะ ตัวละครในศตวรรษที่สิบหกปีก่อนคริสตกาลที่เกิดขึ้น ในขณะที่คนได้เขียนเกี่ยวกับกระดูกและเปลือกหอยเต่า ขอขอบคุณที่ขุดค้นของนักโบราณคดีและฟอสซิลดีรักษานักวิทยาศาสตร์มันก็กลายเป็นเรื่องง่ายที่จะทำให้การออกตัวอักษรโบราณ มากกว่า 3,000. สัญญาณถูกพบ แต่ไม่มีความคิดเห็นได้รับเพียงประมาณ 1,000. รูปแบบที่ทันสมัยของสคริปต์นี้ได้มาเฉพาะหลังจากการก่อตัวที่สมบูรณ์แบบของการพูด ตัวอักษรจีน - มัน ideography ซึ่งหมายความว่าคำหรือพยางค์

เขียนภาษาญี่ปุ่น

เขียนภาษาญี่ปุ่นระบบขึ้นอยู่กับตัวอักษรพยางค์และตัวอักษร เกี่ยวกับ 2000. ตัวละครที่ถูกยืมมาจากคนจีนที่จะใช้ชิ้นส่วนเหล่านั้นของคำที่ไม่เปลี่ยนแปลง คนอื่น ๆ ที่เขียนโดยใช้คะ (พยางค์) จะแบ่งออกเป็นสองตัวเลือก: คาตาคานะและฮิรางานะ เป็นครั้งแรกที่มีการใช้คำที่มาจากภาษาอื่น ๆ และสอง - ญี่ปุ่นอย่างหมดจด เทคนิคนี้ดูเหมือนที่เหมาะสมที่สุด

ตามกฎของตัวละครที่ตัวอักษรภาษาญี่ปุ่นอ่านจากซ้ายไปขวาในกรณีของการเขียนในแนวนอน บางครั้งมีทิศทางจากบนลงล่างและจากขวาไปซ้าย

ต้นกำเนิดของอักขระภาษาญี่ปุ่น

ระบบการเขียนภาษาญี่ปุ่นพัฒนาผ่านการพิจารณาคดีความผิดพลาดและความเรียบง่าย คนยากที่จะใช้ในเอกสารเฉพาะในจีน ตอนนี้การก่อตัวของภาษา - ปัญหาของการอภิปรายอย่างต่อเนื่อง นักวิชาการบางคนระบุว่าเวลาของการพิชิตของหมู่เกาะญี่ปุ่น, และอื่น ๆ - เพื่อยุคยาโยอิ หลังจากการแนะนำของจีนประเทศที่พูดภาษาเขียนมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

90 โอบอุ้มของศตวรรษที่ XIX รัฐบาลได้แก้ไขตัวอักษรทั้งหมดซึ่งรวมสารประกอบหลายชนิดของการเขียนและได้รับอนุญาตให้ใช้เพียง 1,800 ชิ้นในความเป็นจริงเมื่อมีอื่น ๆ อีกมากมาย ตอนนี้เนื่องจากอิทธิพลของวัฒนธรรมตะวันตกอเมริกาและอื่น ๆ ได้หายไปจริงการพูดอย่างเป็นทางการจะกลายเป็นคำแสลงที่มีความหมายมากขึ้น เพราะความแตกต่างระหว่างภาษาลดลงนี้

การเกิดขึ้นของระบบการเขียนในประเทศญี่ปุ่น

เมื่อรัฐบาลญี่ปุ่นตัดสินใจที่จะสร้างระบบภาษาตัวอักษรตัวแรก (นี้เป็นวิธีการหลักของเธอ) ถูกนำมาจากการเขียนภาษาจีน กรณีที่เป็นผลมาจากความจริงที่ว่าในสมัยโบราณบน เกาะญี่ปุ่น มักจะอาศัยอยู่ในประเทศจีนที่นำสิ่งที่แตกต่างวัตถุและหนังสือ มันไม่ได้เป็นที่รู้จักกันในเวลานั้นในการพัฒนาตัวอักษรภาษาญี่ปุ่นของคุณเอง แต่น่าเสียดายที่ในครั้งนี้เหล่านี้เกือบจะไม่รอด

การพัฒนาของพุทธศาสนาในประเทศที่จะสะท้อนให้เห็นอย่างยิ่งในการเขียน ศาสนานี้ผ่านเข้ามาทางสถานทูตเกาหลีซึ่งจะมาถึงในประเทศและได้นำความหลากหลายของรูปปั้นพระพุทธรูปและข้อความ เป็นครั้งแรกหลังจากการดำเนินการเต็มรูปแบบของการเขียนภาษาจีนในชีวิตของญี่ปุ่นคนใช้ในการเขียนคำต่างประเทศ แต่หลังจากนั้นไม่กี่ปีที่ผ่านมาจะมีความรู้สึกไม่สบายเป็นภาษาของประเทศที่ค่อนข้างแตกต่างกันและง่าย ปัญหาที่ถูกสร้างขึ้นยังอยู่ในการเขียนชื่อที่ตัวอักษรจีนที่มีการใช้ มันมีมานานกังวลเกี่ยวกับญี่ปุ่น ปัญหาอย่างนี้ในภาษาจีนไม่ได้อยู่ในฐานะที่คำพูดและเสียงซึ่งจะต้องมีการบันทึกไว้ในเอกสาร

ความคิดที่จะแยกคำภาษาญี่ปุ่นเป็นส่วนพิเศษหลายอย่างที่ทำให้รู้สึกไม่ดีมาก ในกรณีนี้การอ่านที่ถูกต้องจะต้องถูกลืม หากคุณไม่ได้ฟุ้งซ่านด้วยความรู้สึกที่ว่าข้อมูลของคำว่าจะต้องมีการจัดสรรสำหรับผู้อ่านเข้าใจว่าเขาจะจัดการกับคำที่ความหมายของการที่สามารถละเลย ปัญหานี้มีมาเป็นเวลานานและมันก็เป็นสิ่งที่จำเป็นที่จะแก้ปัญหาได้โดยไม่ต้องออกจากการเขียนภาษาจีน

นักวิทยาศาสตร์บางคนในที่สุดก็เริ่มที่จะคิดค้นสัญญาณพิเศษโดยที่หนึ่งสามารถอ่านข้อความที่เขียนในภาษาจีนภาษาญี่ปุ่น การเขียนพู่กันหมายความว่าตัวละครแต่ละตัวจะต้องอยู่ในตารางปรับอากาศเพื่อไม่ให้ละเมิดพรมแดนของตัวอักษรทั้งหมด ญี่ปุ่นตัดสินใจที่จะแบ่งออกเป็นหลายส่วนซึ่งแต่ละที่มีบทบาทการทำงาน ตั้งแต่เวลานั้นตัวละคร (ภาษาจีน) และความสำคัญของพวกเขาสำหรับญี่ปุ่นเดินช้า ๆ ออกไปในการให้อภัย

Kukai - ชายคนหนึ่ง (ตามตำนาน) ที่สร้างฮิรางานะ (ที่ตัวอักษรภาษาญี่ปุ่นครั้งแรก) เนื่องจากการพัฒนาในด้านของตัวละครได้รับการสร้างระบบพิเศษของการเขียนบนพื้นฐานของการออกเสียง เล็ก ๆ น้อย ๆ ในภายหลังโดยลดความซับซ้อนในรูปแบบตัวอักษรคาตาคานะปรากฏซึ่งถูกป้อนมั่นในการใช้งาน

ญี่ปุ่นได้ยืมมาแล้วในเวลาที่สั่งการเขียนในประเทศจีนเพราะใกล้ชิดทางภูมิศาสตร์ของพวกเขา แต่การพัฒนาและการเปลี่ยนแปลงสำหรับตัวเองสัญลักษณ์ที่โดดเด่นคนเริ่มที่จะคิดค้นตัวละครครั้งแรกที่ญี่ปุ่น ญี่ปุ่นไม่สามารถใช้สคริปต์ภาษาจีนในรูปแบบเดิม แต่ถ้าเพียงเพราะไม่มีโทน ในภาษานี้การพัฒนาไม่ได้หยุด เมื่อประเทศได้พบกับระบบอื่น ๆ (ขึ้นอยู่กับตัวอักษรจีน) มันเป็นองค์ประกอบโดยการเขียนของพวกเขาได้ภาษาของพวกเขาที่ไม่ซ้ำกันมากขึ้น

การสื่อสารกับตัวอักษรภาษารัสเซีย

รอยสักที่ตอนนี้เป็นที่นิยมมากในรูปแบบของตัวอักษรภาษาญี่ปุ่นและจีน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องจำเป็นที่จะต้องทราบความหมายของกราฟฟิคในรัสเซียก่อนที่จะบรรจุพวกเขาเข้าไปในร่างกายของฉัน ที่ดีที่สุดคือการใช้คนที่หมายถึง "ความเป็นอยู่", "ความสุข", "ความรัก" และอื่น ๆ ก่อนที่จะไปเยือนสักศิลปินที่ดีที่สุดคือการตรวจสอบความหมายในหลายแหล่งที่มา

ในประเทศที่พูดภาษารัสเซียเป็นเรื่องตลกของตัวละครที่เป็นที่นิยมในเอเชีย ตัวอักษรรัสเซียไม่ได้มีอยู่อย่างเป็นทางการ แต่เพียงปรากฏบนหน้าเว็บของเครือข่ายสังคม พวกเขาจะเกิดจากการจินตนาการใหญ่ของผู้ใช้อินเทอร์เน็ต โดยทั่วไปอาการเหล่านี้จะไม่ดำเนินการความหมายเป็นพิเศษและมีอยู่เพียงเพื่อความบันเทิง ยังเป็นผู้คิดค้นเกมซึ่งจะขึ้นอยู่กับความจริงที่ว่าจะคาดเดาซึ่งเป็นคำที่เข้ารหัสในตัวละครบางตัว